Hoe nu verder na het WK… – maandag 9 april 2012

Hoe nu verder na het WK…

Na al het moois van het WK komt er ook weer een moment dat we weer met twee benen op de grond staan. Dan komt het moment om na te denken hoe mijn toekomst binnen aangepast badminton eruit ziet. Normaal gesproken is de keuze heel makkelijk… Doorgaan voor een nieuw WK, mijn titels verdedigen. Deze ervaring was zo gaaf dat wil ik echt nog een keer mee maken. Echter… de toekomst van mij en vele andere (internationale) spelers staat op het spel.

Aangepast badminton wil paralympisch in 2020
Tijdens het WK hoorden we dat elke internationale speler opnieuw gekeurd moet worden. Niemand had er op gerekend, dus ook niemand had zijn medische gegevens bij zich. Aangepast badminton wil paralympisch in 2020. Een mooi doel, maar met grote gevolgen. Het IPC heeft waarschijnlijk besloten dat aangepast badminton teveel categorien kent. PBWF heeft daarom besloten dat van de 9 er 3 weg moeten. In eerste instantie was de keuring na het WK, uiteindelijk moesten we gewoon tijdens de speeldagen naar de keuring, sterker nog ik moest voor mijn mixfinale naar de keuring. Vol optimisme ging we de keuring in… want zeg nou zelf, in een rolstoel badmintonnen doe je echt niet voor je lol. Helaas kwamen we thuis van een koude kermis.

Wat blijkt nu?
Onze categorie (BMW3) wordt samengevoegd met een staande klasse. Bijna alle spelers van BMW3 moeten nu staand gaan spelen. Onbegrijpelijk! Het valt gewoon niet te verklaren. Hoe kun je iemand die gedwongen wordt om in een rolstoel te spelen ineens staand laten spelen? Als ik een kleine kans had gehad om staand te spelen, dan had ik nu ook staand gespeeld. En het ergste van alles is dat we gekeurd zijn zonder medische gegevens. Hoe kan een arts, als buitenstaander (en maar hopen dat ze ook echt arts zijn), zonder gegevens dit bepalen. Mijn Engels is beroerd, dus ik kon totaal niet vertellen wat mijn beperking is. Doordat ik spierkracht heb moet ik lopend spelen. Dat ik geen balans en evenwicht in één been heb (waardoor je o.a. met uitvalspassen omvalt) telt niet. Pijn is niet meetbaar en telt ook niet, dan ga je maar meer medicijnen slikken. Het leek wel of van te voren al bepaald is wie staand moet gaan spelen. Het kwam ook allemaal heel vijandig over.

Uiteindelijk is er tijdens mijn keuring besloten om het stop te zetten en het eerst volgende internationale toernooi nogmaals te keuren. Maar goed, er werd wel duidelijk dat de kans dat ik staand moet spelen aanwezig is.

7 april j.l. hebben we een Nederlandse classificatie gehad door Gehandicaptensport Nederland. Laat ik voorop stellen dat de 3 aanwezige classifiers erg vriendelijk waren en het beste met ons voor hebben. Ik was om half een aan de beurt. Dit kwam goed uit, want dan kon ik nog net op tijd op de cursus SL3 zijn. We waren er om 11 uur zodat we Leen, Inge en Timo nog even konden zien voordat zij naar binnen gingen. Al een paar dagen heb ik er slecht van geslapen. Buikpijn, allemaal door de stress ervan. Maar goed, er hangt natuurlijk ook best wat van af. Omdat het uitliep kregen we wel een lunch aangeboden, het was dus erg goed geregeld.

Deze keuring wordt ook door classifiers gedaan die hiervoor bevoegd zijn. Ze hanteren de nieuwe richtlijnen van de PBWF. Dit is ook de reden dat het zo uitliep, de regels zijn niet helemaal duidelijk, er zijn veel grijze gebieden.

Toen was ik aan de beurt…
We starten met het verhaal, vervolgens werden er balans oefeningen gedaan. Toen was al duidelijk dat ik niet staand kan spelen. Positief dus. Na alle andere oefeningen gedaan te hebben kwamen ze tot de conclusie. Spierkracht is goed, het aantal graden dat mijn benen kunnen bewegen is goed. In beide zit wel een beperking, maar dat is niet voldoende. Balans en evenwicht is het probleem.

Slotconclusie: Je kunt absoluut niet staand spelen, we zien dat je in een rolstoel thuis hoort, maar je past niet binnen de kaders waardoor het bij deze ophoud. Je bent niet classificeerbaar.

Hier houdt het gelukkig niet op. De classifiers zijn het met elkaar eens dat de richtlijnen te beperkt zijn. Het is op ziekte ingedeeld en niet op functionaliteit. Waardoor ik dus in een grijs gebied zit. We hebben besloten dat ik deze keuring niet officieel gehad heb. Ik heb ook geen papieren mee gekregen. Weet je, het is gewoon *** om te horen dat je niet binnen een hokje past (normaal hou ik niet van hokjes denken, maar in deze uiteraard wel). Het positieve is dat er duidelijk is dat ik niet staand kan spelen.

Wat nog het ergste aan voelt is de machteloosheid. Jaren heb ik gevochten tegen de pijn, tegen het niet opgeven en het proberen maar te blijven lopen met krukken. Toen ik jong was moest ik noodgedwongen stoppen met sporten door lichamelijke redenen. Nadat er ook nog eens een ongeluk bovenop kwam, was het einde in zicht van nooit meer normaal kunnen sporten. Na al die jaren van vechten heb ik toch het besluit genomen om in een rolstoel te gaan sporten. En nu, nu wordt het me misschien wel ontnomen! Het plezier, de mensen die je ontmoet… Het is een echte uitlaatklep. Ik ben boos, kwaad en vooral heel verdrietig.

Ik ben teleurgesteld in een aantal mensen. Om een voorbeeld te noemen… Hoe weinig mensen uit het aangepast badminton wereldje er naar me/ons toe zijn gekomen om te zeggen dat ze het rot voor je vinden. Uiteindelijk blijkt het over het algemeen toch ieder voor zich te zijn.

Maar inmiddels heb ik mijn strijdlust weer terug. Samen met de mensen in in mijn omgeving zijn we aan het kijken wat de beste aanpak is voor de herkeuring. Mijn fysio schrijft bijvoorbeeld een brief in het Engels. Feit blijft dat het heel moeilijk is uit te leggen in het Engels op het moment dat je daar staat.

De bond heeft een eerste protest brief ingestuurd, waarna zij het 42 pagina’s tellende handboek hebben ontvangen. Van mijn kant doe ik er alles aan en ik heb het vertrouwen in Badminton Nederland dat zij als bond zijnde er ook alles aan doen om hun beste topspelers (op dit moment) te behouden. Ik hoop dat zij dat niet alleen voor ons doen, maar ook voor de toekomst van aangepast badminton. Als de regels zo blijven, dan wordt de groep dat uitgezonden kan worden naar internationale toernooien een heel stuk kleiner.

In juni, tijdens het EK, word ik (en nog een aantal anderen) opnieuw gekeurd. Hopelijk hebben we dan goed nieuws!

Wordt vervolgd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s