Het nieuwe badmintonseizoen staat voor de boeg! – zaterdag 28 augustus 2010

Na een lange rustperiode staat het nieuwe badmintonseizoen voor de boeg. Een seizoen met veel nieuwe kansen. Nog altijd ben ik trots op de prestaties van mijn eerste seizoen.

In de rustperiode heb ik nagedacht over hoe ik het nieuwe seizoen zie. Plezier in het spel en plezier met de mensen blijft het belangrijkste. Uiteraard ben ik ook ambitieus. Met het WK in het vooruitzicht, waar ik natuurlijk heel graag heen wil, zal ik ook moeten laten zien dat ik in het tweede seizoen nog steeds goed speel om geselecteerd te worden. Dit jaar gaan we richten op de verbeterpunten en de stabiliteit in het spel. Daarnaast wil ik mijn sport gaan professionaliseren met sponsors. Het is een behoorlijk kostenplaatje die ik moet betalen om het op dit niveau te blijven spelen.

De rustperiode is, naast nadenken over volgend seizoen, vooral gebruikt om te herstellen. Al maanden (misschien wel jaren) liep ik tegen een hele zware vorm van overbelasting in mijn benen aan te hikken. Dit was al gaande voordat ik ging badmintonnen. Ik doe graag veel leuke dingen en vergeet mijn benen nog wel eens, waardoor je toch altijd weer over de grens gaat.

Ooit hoop ik toch mijn grenzen te leren J

Eén van de redenen om veel over de grens te gaan is waarschijnlijk omdat ik het niet geaccepteerd had. Ik denk dat ik nu een heel stuk verder in dit proces ben. Toen ik laatst een tekst zag over berusten & accepteren (zie bovenstaande afbeelding) heb ik er ook even bij stil gestaan. Ik ben door een heel diep dal gegaan en heb dagen gekend dat ik niet eens meer kon lopen van de pijn. Ik ben eruit gekomen door mijn wilskracht en doorzettingsvermogen. Nog steeds ben ik niet helemaal hersteld van deze klap, zowel lichamelijk als mentaal. Zonder de steun van bepaalde mensen om me heen had dit herstel ook nog veel langer geduurd.

Om te vermijden dat het ooit weer zover komt ben ik samen met mijn fysio gaan kijken hoe ik mijn leven indeel, wat ik wil en wat realistisch is. Lange afstanden lopen en lang staan gaan gewoon niet meer, of ik het nu wil of niet. De grootste verandering is dat ook dat ik besloten heb om dus die lange afstanden en het lange staan in een rolstoel te gaan doen.

Een hele stap die je niet één twee drie neemt, maar als de stoel er is denk ik dat ik het gevoel krijg dat ik het veel eerder had moeten doen.

Voor aankomend seizoen staan de aangepaste toernooien weer op de agenda, maar ook de reguliere competitie staat dit jaar op de agenda. Deze competitie gaan we spelen tegen valide spelers met de normale spelregels. Dit wordt aanpoten, maar wel erg leuk. Ik kijk er erg naar uit! Wat aankomend jaar internationaal staat te gebeuren is nog niet helemaal bekend. Ik kijk er wel erg naar uit. Ik heb er leuke contacten opgedaan en deze wil ik graag voortzetten. Zoals het er nu naar uit ziet komt er een toernooi in Israel, Frankrijk en Dortmund, met als topper het WK in Guatemala in de herfst van 2011, indien ik ervoor geselecteerd wordt.

Zodra de data definitief is zal ik de agenda updaten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s