Een droom komt uit… 2x goud, 1x zilver op EK in Zwitserland! – donderdag 27 mei 2010

Vrijdag 21 mei
Om elf uur moesten we op Schiphol zijn. Maar goed dat we er zo vroeg moesten zijn. Het was Pinksteren en dus erg druk. We kregen niet echt de medewerking van de KLM, waardoor we enorm lang moesten wachten. Uiteindelijk hebben we net op tijd het vliegtuig gehaald. Er was niet eens meer tijd voor een broodje.

Het vliegen duurde een uurtje, waarnaar we door Schumi werden weggebracht. Deze man hebben we omgedoopt tot Schumi. Hij reed zo onveilig als het maar kon.

Eenmaal aangekomen op de prachtige locatie, kan het avontuur gaan beginnen. De locatie is vergelijkbaar met Papendal. Ideaal om alles op één locatie te hebben. Met het eten hebben we zicht op de bergen met eeuwige sneeuw.

Uitzicht vanaf de eetzaal.

Helaas was er geen tijd meer om nog even te trainen. Wel hebben we nog even in de zaal gekeken. Na het eten kreeg ik het goede nieuws te horen (NOT) dat mijn mixpartner met een ander zou gaan mixen. Tot tien tellen was te weinig! Wat slecht om dat zo laat te vertellen. Ik was er echt niet blij mee. De coaches zaten in een meeting, waardoor ik Annie moest storen.

Toen ik naar haar toe liep kwam ik Amir Levy tegen. De nummer 1 van de heren. Hij is gewoon supergoed en ook nog eens aardig, dus het zou super zijn om met hem te mixen. Ik vroeg of hij een mixpartner had en zo niet of hij wilde mixen met me. Ja dat leuk hem super. Helaas mocht hij niet van zijn coach. Uiteindelijk bleek er nog een Zwitserse jongen over, Yousef Hussein, met wie ik kon mixen. 

Zaterdag 22 mei
Na een slechte nacht en een heerlijk ontbijt, beginnen we met de openingsceremonie.

Ik begon gelijk de mix met Yousef tegen Siegmund Mainka (een echte Duitser) met Monika Meinhold. Het was gelijk een pittig begin voor onze mix. Nog nooit samen gespeeld, Yousef praat geen Engels en ik geen Duits. Het was een erg leuke partij, die redelijk gelijk op liep. We wonnen met 15-21, 21-18 en 21-18. De eerste wedstrijd goed beginnen scheelt enorm veel!

Daarna moesten we om 11.30 uur tegen Avni Kerten en Emine Seckin. Deze wonnen we makkelijker met 17-21 en 13-21.

Om 14.20 uur moesten we tegen Gobi Ranganathan, Laura-Lee Jenkins. Eindelijk kans om wraak te nemen op Gobi, omdat hij me in de steek heeft gelaten met de mix. We wonnen gemakkelijk, Laura-Lee kon amper een shuttle slaan, met 21-11 en 21-13.

Vanmiddag was Hans ook gearriveerd. Erg leuk dat ie een paar dagen komt kijken.

De single tegen Anneke.
Om 17.00 uur begon de spannendste wedstrijd van dit hele EK. Wekenlang heb ik hier naar toe geleefd. De single tegen Anneke.

Vorige week in Almere had ik al heel goed tegen haar gespeeld en net verloren. Ik wist dus dat het erin zat om te kunnen winnen. Maar dat het ook daadwerkelijk ging gebeuren…

We werden niet gecoached door Annie, omdat we allebei Nederlands zijn. Dit is een ongeschreven wet.Het was erg spannend. Er zaten veel leuke rally’s bij. De eerste set verloor ik met 18-21. Ik wist dat ik kon winnen en dat het in de tweede set moest gebeuren. Ik weet van mezelf dat ik mentaal sterk genoeg ben om me niks van de eerste set aan te trekken. Toen de eerste set voorbij was, moesten we wisselen van veld. Tijdens het wisselen kreeg ik hulp uit onverwachtse hoek. De Franse coach, met wie ik in Frankrijk al heel goed kon, gaf me ineens wat tips. Het waren niet veel tips, maar het feit dat iemand je wil helpen deed me al zoveel goeds. Dit resulteerde in een goed gespeelde tweede set, die ik ruim gewonnen heb met 21-11. De derde set was onwijs spannend. Ik moest echt aan mijn concentratie werken. Ik stond een aantal punten achter en ineens was ik er klaar mee en wist dat het nu of nooit was. Dit resulteerde in een overwinning! ’s Avonds heb ik Franse coach, coach Ben, maar even bedankt voor zijn hulp.

De eerste dag is voor mij een groot succes! Ik ben supertrots op mezelf! Nooit verwacht dat ik dit in 8 maanden tijd zou bereiken.

Zondag 23 mei
 Doordat ik niet gelijk hoefde te beginnen kon ik mooi bij wat andere wedstrijden bekijken.

Om 11.00 uur startte ik met de single tegen Monika Meinhold. Ik ben haar niet in Frankrijk tegengekomen, dus het was even afwachten hoe ze zou spelen. Uiteindelijk viel het mee en won ik met 21-9 en 21-8. Het was wel vervelend om tegen haar te spelen. Elke keer zij ze dat ballen uit waren terwijl dat duidelijk niet zo was. Het is uitkijken dat je je dan niet te veel laat afleiden door dat gezeur.

Om 12.20 speelde ik de single tegen Emine Seckin. Dit viel ook reuze mee. Met 21-8 en 21-6 was het makkelijk te doen.

’s Middags starten Anneke en ik om 15.00 uur tegen Sonja Hasler en Karin Suter-Erath uit Zwitserland. Dit was onze eerste wedstrijd in de dubbel. We moester erg wennen aan elkaar. De cijfers waren niet denderent en had ik zelfs even een idee dat we zouden verliezen. Er zaten wel leuke rally’s bij. We hebben met21-17 en 21-16 gewonnen.

Om 16.20 uur speelden we tegen Ulrike Kriebel en Monika Meinhold uit Duitsland. Dit ging een stuk beter. We wonnen met 21-10 en 21-7.

Halve finale dubbel
Om 17.40 speelden we tegen Sofia Balsalobre en Marta Rodriquez uit Spanje de halve finale. Dit hebben we gewonnen met 21-8 en 21-8. Was niet echt een spannende halve finale.

Na afloop nog een poosje met onze scheids staan praten. Hij vroeg of de wedstrijd een beetje saai was. Op sommige momenten kon ie dat heel goed aan me zien. Oeps beetje jammer dat het zo duidelijk zichtbaar was. Het was voor hem de eerste keer dat hij met aangepast badminton te maken had gekregen. Hij vond het erg leuk, omdat het onderling ook erg gemoedelijk is.

Maandag 24 mei.
De eerste wedstrijd was om 9.40 uur tegen Shulamit Dahan uit Israel. Een vrouw met een chagerijnig gezicht. Gelukkig is ze dat niet. In Frankrijk waren ze nogal pissig dat ze verloren had van me. Nu wist ze dat ze ging verliezen, het was daarom voor haar ook niet zo erg. Ik heb met 21-5 en 21-5 gewonnen.

Hierdoor ben ik nu eerste geworden! Gewoon Europees Kampioen in de single! Wel over gedroomd, maar nooit verwacht…

Finale dubbel
Om 12.20 starten Anneke en ik met de finale van de dubbel. We speelden tegen Sonja en Karin. Het ging gelukkig een stuk beter dan de eerste keer tegen hun. Karin had wat last van haar stoel, waardoor er een lange pauze was. Anneke en ik zijn wat beter op elkaar ingespeeld en ook het rijden om elkaar heen ging een stuk beter. Uiteindelijk wonnen we met 21-15 en 21-13. Goud voor de dubbel is nu ook binnen!

Finale mix.
Om 13.40 startte de mix tegen Anneke en Marcel. Het is knap dat Yousef en ik zo ver zijn gekomen ondanks de taalbarrière. Tegen Anneke en Marcel wist ik stiekem al dat we zouden verliezen. Zij zijn ook op elkaar ingespeeld en wij niet. Het bleek ook dat Yousef slecht tegen de druk kon. We verloren met 9-21 en 17-21. Toch een nette tweede plaats.

Een half uur na de finale startte de prijsuitreiking. Op zich niet heel bijzonder. Wat wel mooi was, waren de prijzen. In plaats van een medaille kregen we kristallen glazen waarin een shuttle gegraveerd was. Echt erg om alleen op zo’n podium te staan en te wachten totdat iedereen een foto heeft gemaakt.

Na de uitreiking ging iedereen zijn site bijwerken. Marcel en ik besloten mooi te gaan zuipen nu het eindelijk mag. Laatste avond was heel gezellig! Veel met onze ploeg gezeten, nog even bij de Israëliërs en natuurlijk ook even bij mijn Franse vrienden.

Dinsdag 25 mei.
 Om half zeven zou de wekker gaan, maar om half zes was ik al wakker. Er waren een hoop herrieschoppers op de gang die al moesten vertrekken.

Na het eten werden we richting het vliegveld gebracht. Gelukkig hadden we nu een rustige chauffeur. Gisterenavond had ik nog geen zin om weg te gaan, maar nu we in de bus zitten hoop ik dat ik zo snel mogelijk thuis ben.

We hadden drie kwartier vertraging, wat onze schuld was. Het vliegveld heeft drie grote wagens voor gehandicapten. Hier kunnen de stoelen in, zodat men niet zover hoeft te lopen naar het vliegtuig. Normaal zijn dat meer dan genoeg karren, maar als er opeens 16 vliegtuigen vertrekken met rolstoelen aan boord, dan wordt het een groot probleem! Gelukkig konden we er wel om lachen.

We hoopten dat er massa’s mensen zouden zijn, maar dat was natuurlijk niet zo! Ouders, partners en onze coach Hans waren aanwezig. Erg leuk! Was wel even een emotioneel moment.

Dagenlang leef je in een heel andere wereld en ineens ben je weer terug in het gewone leven.

Ik kijk terug op fijne, leuke, sportieve en gezellige dagen. Ik heb vooral veel gelachen en het heel gezellig gehad. Europees kampioen in de enkel en dubbel en runner up in de mix. Ik ben heel blij en besef het nog niet dat ik Europees Kampioen ben. Bij deze iedereen bedanken die hieraan mee geholpen heeft, ik ga jullie namen niet opnoemen want dat weten jullie zelf wel. De vele steun en sms-jes hebben mij zeer goed gedaan.

Resulaten van alle Nederlanders: Rollers Europees Kampioen Damesenkel Ilse van de Burgwal Runner up Anneke Wansink Europees Kampioen Damesdubbel Anneke Wansink en Ilse van de Burgwal  Europees Kampioen Mixdubbel Anneke Wansink en Marcel Smouter Runner up Ilse van de Burgwal en Jousef Hussein Runner up Herendubbel Marcel Smouter en Gobi Ranganathan Staanders 3e plaats Herenenkel Guus Maassen 3e plaats Herendubbel Guus Maassen en Eddy Boerman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s